Καλώς Ήρθατε στο Caru Cu Bere στο Βουκουρέστι! Ω ναι, νοιώθω τυχερή που απλά ήμουν εκεί μερικές μέρες πριν! Αυτό το μέρος απλά έγινε ένα από τα αγαπημένα μου εστιατόρια!!

 

 

 

Ένα υπέροχο μπαρ και εστιατόριο που άνοιξε πρώτη φορά το 1879, σε ένα ανεπανάληπτο κτίριο γοτθικού ρυθμού σχεδιασμένο από τον Αυστριακό αρχιτέκτων Siegfrid Kofczinsky. Είναι διάσημο για την art nouveau διακόσμηση στον εσωτερικό του χώρο. Το αίσθημα ήταν απλά υπέροχο γιατί όταν είχα το γεύμα μου εκεί απολαυσα παράλληλα και κλασσική μουσική από τεσσερις κυρίες και ήταν σα να είχες μεταφερθεί στο παρελθόν. Το προσωπικό ήταν πολύ ευγενικό και πάντα είχαν τη διάθεση να σε βοηθήσουν να επιλέξεις το μενου, μια και υπήρχαν τόσα πολλά παραδοσιακά πιάτα!

 

 

Βέβαια είχα τις πληροφορίες μου πριν καν φτάσω εκεί, γιατί πρέπει να παραδεχτώ ότι όταν άνοιξα τον κατάλογο μπερδεύτηκα με τη μεγάλη ποικιλία. Τόσα πολλά πιάτα, τόσες πολλές γεύσεις και δεν πεινούσα και τόσο πολύ δυστυχως! Οπότε κατέληξα σε μερικά πραδοσιακά πιάτα τα οποία και λάτρεψα!

 

 

Sarmale cu Mamaliguta για αρχή σε συνδυασμό με Τηγανιτές Τυροκροκέτες με παραδοσιακό τυρί!!! Sarmale είναι ουσιαστικά λαχανοντομάδες με χοιρινό κιμά και ρύζι και μυρωδικά. Συνοδεύεται συνήθως από το Mamaliga (ή αλλιώς Mamaliguta) – κάτι σαν πουρες από καλαμποκάλευρο και φυσικά επιπλέον με καυτή πιπεριά και γιαούρτι. Το πιάτο μου είχε ως δωράκι και ένα μικρό κομμάτι καπνιστού μπέικον – “Slănina afumată” και ήταν αρκετό για να αποφασίσω από τώρα πιο θα είναι το επόμενο πιάτο που θα δοκιμάσω όταν ξαναβρεθω με το καλο στο Βουκουρέστι!

 

 

Για το τέλος κρατήστε λίγο χώρο για να απολαύσετε τα Papanasi, ένα παραδοσιακό Ρουμάνικο γλυκό, που είναι ουσιαστικά ένα είδος λουκουμά γεμιστό με τυρί και το σερβίρουν με γλυκιά κρέμα και μαρμελάδα βύσσινο. Απλά πεντανόστιμο!! Και ένα καφέ παρακαλώ….

 

 

 

Αν βρεθείτε ποτέ στο Βουκουρέστι μη ξεχάσετε να πάτε και στο Caru Cu Bere, ένα καταπληκτικό μέρος που δεν πρόκειται να ξεχάσετε ποτε. Φανταστείτε ότι ήμουν εντελώς μόνη και στην αρχή δεν ένοιωθα άνετα να τρώω και μόνη, αλλά χρειάστηκαν μόλις ελάχιστα λεπτά για να αρχίσω να νοιώθω ευπρόσδεκτη … η μουσική, η διακόσμηση, οι άνθρωποι ήταν υπέροχα όλα και απλά ένοιωθα σα να ήμουν σε μία μεγάλη γιορτή με φίλους!

mats mouts
post signature

Author

Write A Comment

error: Content is protected !!